Joke Seekles heeft aandacht voor haar medemens

23-12-2018 - Het naambordje naast de voordeur van de familie Seekles lijkt wel een familiewapen, verfraaid met vlinders en een hart. Vlinders staan voor vrijheid, het hart voor liefde. De liefde stroomt vrijelijk uit het hart van Joke Seekles, die zich bekommert om haar medemens. Joke, huurder van Woonconcept in een ouderenwoning aan de Hofjes in Steenwijk, heeft een visie.

Sinds anderhalf jaar wonen Joke en haar man Sijmen weer in haar geboorteplaats. Op de plek waar hun huis staat, speelde ze als kind in de weilanden. “Toen ik hier kwam, merkte ik al snel dat er eenzaamheid heerste in dit buurtje. Er was duidelijk behoefte aan aandacht. In de zomer gaat dat makkelijk: we waren allemaal wat in de tuin bezig en op een gegeven moment was het gewoon om te roepen: ‘wie zet er vandaag koffie?’ En dan zaten we even gezellig samen. Met mijn twee buurvrouwen onderneem ik nu van alles.”

Aandacht delen
Joke heeft een grote droom, gebaseerd op een echte droom die ze jaren terug had. Ze droomt van een hofje waar mensen zelfstandig, maar toch samen wonen. Waar mensen alles delen wat je maar praktisch gezien kunt delen. Maar waar mensen vooral het waardevolste dat ze hebben delen: aandacht.

Joke Seekles 25.22

Met het realiseren van die droom is het eerste stapje het openstellen van haar gezellige tuin. Daar drinkt ze graag een kop koffie met haar buurtgenoten. Iedereen is welkom. Maar in de winter kan dat niet, en haar huis is te klein. Daarom pleit ze voor een ruimte in de buurt, dichterbij dan De Beitel, wat het dichtstbijzijnde wijkgebouw is.

Met liefde
De visie van Joke is gestoeld op enkele belangrijke ervaringen in haar leven. Zo heeft ze lang en met veel liefde gezorgd voor een van haar kinderen die geestelijk gehandicapt is. Daardoor heeft ze ervaren dat ze oneindig veel liefde kan geven zonder er iets voor terug te verwachten. Ook heeft ze bij een oudtante het proces van aftakeling van dichtbij meegemaakt. Ze zag dat de professionele verzorging prima was, maar tijd voor aandacht was er niet. Ook gaf ze eens, toen ze in Lelystad woonde, spontaan een compliment aan een oudere dame in haar tuintje. Die begon te huilen; het bleek dat Joke de eerste was in dagen die tegen die vrouw praatte. Joke kreeg een ingeving: ‘aandacht geven: daar kan ik wat mee!’

Ze meent dat aandacht geven soms beter werkt dan welk duur medicijn dan ook. Joke: “Je krijgt er energie van, er komt weer leven in een mens. Van eenzaamheid wordt je ziek; niet alleen mentaal, maar ook is het slecht voor je lichaam.”

Samen sterk
Joke besluit met een heuse kerstboodschap: “Kijk, de eenzaamheid oplossen, dat kan ik niet. Maar laat mij maar die druppel op de gloeiende plaat zijn. En dat doe ik niet alleen. Zeker niet; met elkáár kunnen we er pas wat moois van maken.”